Rotterdam is een saaie stad. Formule 1 auto’s, Stuntvliegtuigjes, dance-parades. Het houdt niet op. Nu weer de wereld haven dagen. Potverdorie, het wordt gewoon voorspelbaar. Zelf kende ik de haven al redelijk, maar voor een ieder die de haven nog niet zo goed kent, worden er ieder jaat tijdens de wereldhavendagen allerlei coole tours, demo’s en walk-arounds georganiseerd waarin alle aspecten van de Rotterdamse haven worden belicht. En zo te zien vanuit de Schreiner-helicopter waren dat er nog best een hoop. Belangstellenden dus, want de hele Erasmusbrug stond weer vol. 

De mannen van Guerrilla zijn al de hele zomer aan het buitenspelen met Wytske. Met veel tegenzin natuurlijk *NOT*. De vetste reportages - what else is new op Guerrilla. Ze liepen echter één voor één in de soep. Reddingshelicopters die mechanische pech kregen terwijl we Wytske met een supersnelle speedboat 4 km uit de kust voor IJmuiden in het water hadden gegooid. Twee ultracoole stuntvliegtuigen (w.o. Frank Versteeg), die niet konden opstijgen om een politieheli (weer zo’n fokking heli) met pech na een noodlanding de landingsbaan kwam blokkeren net toen we wilden opstijgen. Maar met wat geluk, hebben we nu echt iets vets. De belspelmeiden gaan voor jullie de Qoute challenge 2006 webloggen. Wytske en Natasha doen in een gepimpte BMW X5 mee aan de rit naar st. Petersburg. Als ze weten hoe de Nokia M70 werkt, als er een Russische provider met MMS-mogelijkheden beschikbaar is, kunnen we jullie elke dag wat leuke filmpjes laten zien. De opdracht was simpel: ‘Wytske, het maakt ons niet uit hoe je het doet, maar wij willen belspelbabe Natasha onder de douche vandaan zien komen’ Duidelijk lijkt me. Auto’s hebben we al genoeg hier de laatste tijd, geef ons maar de meiden…

Na die in Zoetermeer was ook de skibaan in Landgraaf aan de beurt om gastheer te zijn aan een horde ongetrainde maar nogal fanatieke ‘sleëers’. Man, wat een chaos. Volgens mij was de baan ook wat moeilijker want ze gleden links en rechts van de baan af, in de hekken, onder de hekken, over de hekken, over elkaar en soms ook tegen de fotograaf. Huilende vrouwen, alles haalden ze uit de kast om er voor mij een zo cool mogelijk spektakel van te maken. Als een bende motorisch gestoorden net ontsnapt uit een revalidatie-kliniek klapten ze op alles was los en vast zat aan die baan. Ik zag er na afloop zelfs één met z’n arm in een Mitella rondlopen. Hulde!!! Het vervolg op Bobben met Red-Bull. Vandaar dus de twee in de naam. Ongekend logisch allemaal weer. Klikken voor de foto’s.

‘Mijn Katje‘ (Yekaterina) werd geverfd en daarna gefotografeerd door één van de beste bodypainters van het hele universum. Kat wil al sinds haar geboorte haar rijbewijs halen en is dan eindelijk recentelijk begonnen met wat serieuze rijlessen. Tot dat ze dan eindelijk haar eigen mobiliteit op orde heeft moeten haar vrienden en vriendinnen af en toe als taxi-fungeren. Dit maal dus een reisje Zoetermeer-dronten, haha, ach en het is ook niet dat er files staan rondom 17.00. Na afloop had ik in ieder geval nog een kwartiertje de tijd om zelf ook wat foto’s te maken… Zie het maar als een tussendoortje!

Fok man. Zit ik hier als een nerd achter mijn computer Java te programmeren, hoor ik de hele tijd een bekende stem op de tv beneden. Ik kijken. Is het Dido. Dido Thalia. Bij Undercover Lover, zo’n ranzig Sodom en Gomorra spelletje voor de allerzeiligsten onder ons (niet dat ik zwaar gereformeerd ben, integendeel, maar dit soort programma’s is natuurlijk pure armoede). Maargoed, moeten zij weten. Vind het eigenlijk niets voor Dido, maar nu ze daar toch zit, kan ik nog wel een fotoreportage plaatsen die ik een jaar of twee geleden van haar maakte. Dido en Nico. Jammer, ik heb nog wel eens een leuk dansje met haar gedaan. Heeft kennelijk geen indruk gemaakt…

Afgelopen weekend waren we op zowel de WK-Superbike als de DTM. Dat schreeuwt natuurlijk om een paar mooie wallpapers....

En juist als je na 5, 6 jaar fotograferen op alle soorten feesten die er zijn denkt dat je alles wel hebt meegemaakt, wordt je gevraagd te fotograferen in Bloomingdale, in, hoe onverwacht, Bloemendaal. Ik liep op pornofeesten rond in onderzeeërs, in het tot tv-studio veredelde Gelredome van Tiesto waar het publiek vooral werd geacht niet in de weg te lopen, moest orgieënde feestgangers mijn hotelkamer uit zien te krijgen na een lak-en-leer fetish feest in de kalksteengrotten ergens bij Maastricht. ‘Of ik niet gewoon mee wilde doen’. Stond op openingen van nieuwe clubs waar 10, misschien 12 man op af kwamen, Mysteryland, Extrema, Dance Valley,achteraf toestanden waar de locals na een avondje voetballen nog even wat Desperado’s kwamen scoren, hun voetbalspullen in grote tassen nog met zich meedragend. Kindertenten hoog in het Noorden waar er nog net geen karaoke draaide. Ik dacht dat ik het allemaal wel gezien had. 

Eindelijk weer eens wat tijd gestoken in deze website. Aan de rechterkant zie je twee extra icons onder ‘portfolio’. Ik heb de betere foto’s van mijn industriele opdrachten neergezet en wat ‘extreme’ fotografie tentoongesteld. Ik ga binnenkort ook eens wat reisfotografie neerzetten, voor mij de ultieme reportage fotografie namelijk, mijn favoriete soort fotografie, dus kom snel terug! Ik heb wat Zuid-india, Zuid-Marokko, Centraal Australië en wat Zuidwest-Amerika liggen voor jullie. Verder heb ik nog een hoop autosport liggen, wat vrij werk - zeg maar de ‘kunstplaatjes’ (en daar vind ik mijn beste shots bij zitten) - en nog allemaal diverse dingen.

De plaatjes met Wytske het belspelmeisjes van SBS6 aan de bungee had ik nog nooit eerder gepubliceerd. Deze waren onderdeel van een hele serie superheftige reportages die helemaal in de soep liep. De helicopter kreeg pech terwijl wij in een snelle boot voor IJmuiden ronddobberden en toen we met twee stuntvliegtuigjes klaarstond om een hele heftige reportage te gaan maken.... had Wytske zich verslapen… Dat ging ‘m niet worden dus…

“Puur voor de show ging ik op het kolossale lijk van Willem staan en maakte selectief oogcontact met de anderen. De luchtresiduën die het gewicht van mijn getrainde lichaam uit Willem deden ontsnappen veroorzaakte rochelende geluiden. Het deed me niets, kon ook niet, op dat soort momenten kan ik emotie uitschakelen. Ik concentreerde me op de rest van mijn inmiddels in blinde paniek vluchtende collega’s....”

Een luchtig verhaal dit maal, het kan niet altijd feest zijn.

Patrick Savalle is, simpel gezegd, fotograaf. Maar wel een hele bijzondere fotograaf, zoals je kunt lezen in zijn blog.

Ik weet niet op wat voor feestjes jullie rondlopen, maar waar ik rondloop, zie ik tegenwoordig heel veel van die Jumpstyle-mensjes. Best raar, want iedereen kan zien dat jumpstyle iets voor uncoole nerds is en wie wil er nou een uncoole nerd zijn? Zijn we al vergeten hoe verschrikkelijk het hakken destijds flopte? Toch? Nog steeds probeer je die tijd van je af te praten met zwakke excuses en doorzichtige leugentjes. Vandaag gaan we het daarom hebben over de Melbourne shuffle. Gewoon, omdat
niet iedereen hoeft te weten dat je een lompe Hollander bent.

Column voor Partyscene, verschenen in april 2007

Ja daar had Rud-gr mooi het plekkie voor mijn Dance Valley reportage voor me weggekaapt. Haha, nouja, er was op Dance Valley weer zoveel te beleven dat ik nog wel wat mooie (hoop ik) plaatjes kan laten zien. Er stond deze keer een enóóórme half-pipe en er waren wat motorrijders aan het stunten. Bij deze de wat verlaatte Woensdag-wallpapertjes…

Dit wordt een nogal rood-witte reportage. Ik was namelijk vandaag te gast bij het Xerox-Ducati Superbike team. Xerox is een beetje mijn officieuze sponsor en dit maal was het mijn beurt om wat terug te doen. Terwijl Rud-gr allang weer thuis zat van zijn DTM-avontuur, liep ik nog door de modder te soppen op zoek naar mijn auto. Ik weet niet wat God dacht vandaag, maar er werden weer nieuwe records “zoveel mogelijk regen in zo’n kort mogelijke tijd” gezet.

Ik zit net een beetje over wat luchtige zaken na te denken enzo en ik vroeg me ineens wat af. Zo maar. Zou het niet zo kunnen zijn dat ik God ben?

Donderdag 25 mei is het voor het eerst sinds de opening van het park “Waanzinnig Walibi” in Walibiworld. Op die dag zijn er de hele dag speciale optredens en attracties. Er zullen de meest waanzinnige dingen gebeuren en het park is to 23.00 open. Op de maandag voor Waanzinnig Walibi, 22 mei, wordt de eerste waanzinnige stunt al ingezet. 3 Teams zullen 3 dagen én 3 nachten het Reuzenrad in het hart van Walibi World bewonen, terwijl het rad gewoon blijft draaien. Dit alles wordt gedaan voor het goede doel én natuurlijk een plaatsje in het enige echte Walibi World Book of Records. Tijdens Waanzinnig Walibi kunnen mensen een rondje mee in het reuzenrad met de teams om ze aan te moedigen, wakker te houden of een gezellig praatje met ze te maken.

Speciaal voor Waanzinnig Walibi heb ik de foto’s gemaakt die door het hele park op banners en posters zullen hangen en daarvan heb ik nu wat leuke wallpapertjes gemaakt.

Trouwens, uit betrouwbare bronnen hebben we vernomen dat er op Zondag 28 mei een speciale fotoreportage van Wytske Kenemans zal worden gemaakt door een bekende *kuch* extreme dingen fotograaf. Je zal maar fan zijn van Wytske, dan weet je nu waar je moet zijn die zondag....

Lala-la-la--la-la… La-laaa--la-la--la-la-la-laaaaaa - Tompdiedomtiedom, tiedododomtiedom tiedoooooooooom - Een bosje, een bosje, een bosje rode rozen * herhaal - 4 - uur - lang - en - zing - uit - volle - borst - mee - gekleed - in - iets -mafs - als - het - maar - oranje - is *

De Nacht van Oranje, in een uitverkocht sportpaleis Ahoy. Patrick Savalle was ingehuurd als officieel fotograaf en neemt jullie mee op de afterparty.

Man dat was cool. Ik dacht dat ze op Sensation in België konden feesten, nou dit is de overtreffende trap in het losgaan. Ik heb ook nog nooit zoveel artiesten voorbij zien komen. Ik weet niet wie er allemaal op het podium verschenen maar het waren er een heeeeeeele hoop. De Sjonnies kende ik nog wel, Gerard Joling en Lee Towers ook nog wel. Maar dat dat niet de echte Andre Hazes was, dat bedacht ik me pas toen ik weer thuis kwam…